donderdag 24 januari 2013

Palestijnse Mensenrechten Week



Rechtenforum houdt Week Palestijnse Mensenrechten

Op 10 december 1948 werd de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties aangenomen. Veel landen hebben deze verdrag inzake Mensenrechten ondergetekend en geratificeerd. In de Verklaring worden burgrrechten, politieke rechten en vrijheden vastgelegd. Daaronder staan ook integriteitsrechten zoals die op leven, op erkenning als persoon voor de wet en op vrijwaring van marteling. Enkele artikelen van de Universele Verklaring formuleren de richtlijnen van een democratie: recht op inspraak in bestuur, op gelijke benoeming in openbare functies en stemrecht in vrije verkiezing. Daarnaast zijn er artikelen 22-27 die over economische, sociale en culturele grondrechten. Dat zijn onder meer de rechten op werk, rust en vrije tijd, beloning, sociale zekerheid, onderwijs, huisvesting en medische verzorging. (1) Ook wordt het recht op vrijheid van meningsuiting in de Universele Verklaring vastgelegd. Hoewel de Universele Verklaring van de Mensenrechten door vrijwel alle landen aangenomen wordt, zijn de mensenrechten in praktijk door zeer veel landen geschonden. 


De laatste jaren wordt Israël steeds meer onder vuur genomen. De Joodse Staat wordt beticht van het schenden van mensenrechten en het bedrijven van apartheidspolitiek. De media schrijven geregeld over de vermeende wantoestanden in Israël. Terwijl anti-Israël organisaties over de hele wereld zich voorbereiden op de jaarlijkse Israélische Apartheidsweek in februari, besluit het Jerusalem Institute of Justice (Jeruzalem Instituut voor Gerechtigheid. Afkorting: JIJ) terug te vechten. Het in Jeruzalem gevestigde instituut dat geleid wordt door Messiaanse Joden, organiseert de eerste jaarlijkse 'Palestijnse Mensenrechtenweek' en probeert zo de internationale aandacht te vestigen op de verschrikkelijke reputatie van de Palestijnse Autoriteit op het gebied van mensenrechten. (2)

De Israël ApartheidsWeek (IAW), een jaarlijks reeks colleges en bijeenkomsten met haatredevoeringen, verspreidt zijn schadelijke propaganda tegen de Joodse Staat sinds zijn begin 2005 in Toronto, Canada. Volgens de organisatoren is 'het doel van IAW om mensen te informeren over het karakter van Israël als apartheidssysteem en om Boycot, Desinvesteringen en Sancties (BDS) campagnes te houden als onderdeel van een groeiende wereldwijde BDS beweging.' Dit jaar zijn evenementen gepland voor 80 verschillende steden rond de wereld. (2) De campagnes zijn verschrikkelijk en hebben echter een antisemitische karakter. Wat haatredevoeringen betreft, maken de anti-Israël activisten zich schuldig aan het verspreiden van haat en antisemitische denkbeelden. In artikelen 22-27 van de Universele Verklaring wordt het recht op vrijheid van meningsuiting en informatie gewaarborgd om wat de vrijheid 'inlichtingen en denkbeelden van welke aard ook te vergaren, te ontvangen en door te geven , ongacht grenzen en ongeacht de vorm. Met andere woorden, dit artikel 19 schrijft zowel de vrijheid van meningsuiting als die van informatie voor. Maar...beperkingen zijn, zoals VN-verdragen duidelijk aangeven, wel opgelegd om de rechten van anderen of de openbare orde te beschermen! (1) Zo is bijvoorbeeld het oproepen tot racisme en haatpreken verboden. De anti-Israël organisaties lappen het verbod op het haatpreken aan hun laars en willen de massa tegen Israël ophitsen. Wat informatievergaring betreft, hebben de anti-Israël organisaties echter onjuiste informatie over Israël verspreid. In feite maken zij zich schuldig aan desinformatie en haatredevoeringen. Het roept herinneringen aan het nazi-tijdperk wel op. In de beginjaren van nazi-Duitsland werden Joodse winkels geboycot. De nazi-leiders deden een oproep tot boycot van Joodse winkels. De geschiedenis herhaalt zich, nu de anti-Israël organisaties en activisten een oproep tot boycot van Israëlische producten doen. 

Niet verdedigen maar terugvechten

Calev Myers, een Messiaans Joodse advocaat en oprichter van het Jerusalem Institute of Justice, vindt het hoog tijd dat Israél terug vecht. "In de internationale journalistiek en de academische wereld worden we aangevallen met schandalige beschuldigingen en onze reactie op deze aanvallen bestaat maar al te vaak uit niet-overtuigende verklaringen,"legt hij uit. "We brengen deze strijd terug naar de Palestijnen. Israël moet stoppen met pogingen om zichzelf te verdedigen en het intiatief gaan nemen,"zegt Myers. (2)



Een Palestijnse MensenrechtenWeek klinkt misschien als een tegenstrijdigheid, maar voor Myers en het team van JIJ is het de juiste strategie tegen de toenemende aanvallen van anti-Israëlische propaganda. Volgens Myers wordt het imago van Israél slechter in de ogen van de wereld en neemt het antisemitisme toe. "Studenten demonstreren op de campussen tegen ons, mensen marcheren door de straten van grote steden om te protesteren tegen Israëls behandeling van de Palestijnen."zegt hij. Het idee achter een jaarlijkse Palestijnse Mensenrechten Week is om de aandacht af te leiden van de overdreven beschuldigingen dat Israël een apartheidsstaat zou zijn, en die te richten op de extreme schendingen van de mensenrechten in de Palestijnse gebieden.  (2)

Waar bleef al het geld? 

"De internationale gemeenschap moet de Palestijnse Autoriteit rekenschap vragen voor de meer dan 25 miljard dollar die aan het Palestijnse volk is gegeven sinds de Oslo-Akkoorden,"schreef Myers in een recente blog. "Ze moeten uitleggen waarom de meerderheid van het Palestijnse volk nog steeds in armoede leeft. Dit hulpgeld, bestemd om een sociaal-economische infrastructuur op te bouwen die noodzakelijk is voor een onafhankelijke staat, is op onverantwoorde wijze verspild. Wijdverbreide corruptie heeft er voor gezorgd dat de enorme financiële investeingen in de Palestijnse economie en duurzame infrastructuur zijn verduisterd naar privé-bankrekeningen, terreurnetwerken hebben gfinancieerd, zijn gebruikt voor de aankoop van wapens en voor een onderwijssysteem dat intolerantie, haat, geweld en antisemitisme onderwijst,"legt hij uit. (2)

Volgens een door JIJ uitgevoerd onderzoek hebben de Palestijnen per hoofd van de bevolking naar schatting 25 maal zo veel hulp gekregen als de Europees burgers na de Tweede Wereldoorlog in het kader van Marshallhulp voor de wederopbouw en het economisch herstel van Europa. Dit en andere voorbeelden van corruptie en schendingen van de mensenrechten werden in november 2012 aan het Europees Parlement gepresenteerd in een document getiteld:"Verborgen agenda: Een overzicht van de mensenrechtenschendingen door de PA en Hamas in de Westbank en Gaza." Myers hoopt de Palestijnse Mensenrechtenweek te gebruiken om meer internationale bekendheid te geven aan de vele schendingen van de mensenrechten in het Midden-Oosten. (2)

Als u een anti-Israël activist bent en niet wil geloven dat de PA en Hamas de mensenrechten op grote schaal schenden, zullen twee onderstaande videoclip u wel ervan overtuigen. Tijdens de Israël-Gazaoorlog van vorig jaar hadden Hamasstrijders zes vermeende spionnen die voor Israël zouden hebben gespioneerd, in de Gazastad geëxecuteerd. Zonder enige vorm van proces werden zes mannen als honden afgemaakt. Heel wat Palestijnen reageerden uitzinnig op de publieke executies  in het centrum van de Gazastad. De lijken werden opgestapeld en bespuugd. Een Palestijnse heethoofd trapte met zijn voet op de lijken. Later werd een lijk als een trofee met een touw aan een motorfiets gehangen en door de straten van de Gazastad gesleept. De Hamasstrijders reden mee in de huiveringwekkende en macabere triomftocht en filmden alles met leedvermaak. 

Wees gewaarschuwd: de beelden van de videoclip zijn gruwelijk en niet geschikt voor gevoelige kijkers:




De bekende en prominente anti-Israël activisten zoals Anja van Meulenbelt, Gretta Duisenberg en Dries van Agt zullen deze gruwelijke clips afdoen als een fictie. Maar ze hebben nog NOOIT lef getoond om de waarheid te kunnen vertellen dat er in de Palestijnse gebieden de mensenrechten door de Palestijnse Autoriteit en Hamas op grote schaal geschonden zijn!! Ze willen Israël alleen maar alles zwart maken en demoniseren. Hun enige drijfveer is pure haat tegen Israël. Dat is ook een antisemitische daad. De beschuldigingen van vooraanstaande Nederlandse activisten zijn uiteraard vals en ongegrond. Wat zij over Israël vertellen, zijn klinkklare leugens en lasterpraatjes. Alleen hebben die links-progressieve tuig niet één woord gerept over de grove schending van de mensenrechten door de Palestijnse Autoriteit en Hamas. 

Palestijnse apartheid voor Palestijnse vluchtelingen

De Arabische leiders in het Midden-Oosten zouden moeten uitleggen waarom zij na 65 jaar niet bereid zijn om het staatsburgerschap te verlenen aan Palestijnse vluchtelingen, hun kinderen en kleinkinderen, ondanks hun gemeenschappelijke etnische en culturele erfgoed, schrijft Myers. "Laten zij de wereld uitleggen waarom er Palestijnse apartheid bestaat in Libanon, Syrië, Saoedi-Arabië en Egypte. Waarom Palestijnen in die landen niet kunnen stemmen, openbare ambten bekleden, bezit verwerven, leren aan openbare scholen, en waarom velen in sommige plaatsen speciale toestemming van de overheid nodig hebben om hun vluchtelingenkamp te mogen verlaten." De Palestijnse leiders die een soevereine staat eisen, zouden de wereld moeten uitleggen waarom zij dagelijks de Palestijnse mensenrechten schenden. Laat hen de willekeurige arrestaties, martelingen en executies zonder vorm van proces uitleggen, de routinematige discriminatie van minderheden, het tot zwijgen brengen van journalisten en het niet strafbaar stellen van eerwraak, om maar een paar zaken te noemen. (2)

Myers gelooft dat hij het volste recht heeft om zich te richten op Palestijnse en Arabische schendingen van mensenrechten. "Ik ben geen buitenlandse politicus of journalist,"zegt hij. "Ik ben Israëlisch staatsburger. Ons team van het Jeruzalem Instituut voor Gerechtigheid is actief betrokken bij de strijd tegen mensenrechtenschendingen hier in Israël onder ons eigen volk. Waarom zouden we niet ook publiekelijke bekendhed geven aan de enorme corruptie, martelingen en ontzeggen van fundamentele mensenrechten die het Palestijnse volk zelf schaden, en die ze gewoonlijk gebruiken als excuus om Israël de schuld te geven,"meent Myers. Myers en zijn team van het Jeruzalem Instituut voor Gerechtigheid organiseren de Palestijnse Mensenrechtenweek in grote steden, als tegenhanger voor de Israël Apartheidsweek. "Het eerste evenement vindt in februari in Toronto plaats,"vertelde Myers. "We willen een statement maken door onze actie te beginnen op dezelfde plaats als de deze anti-Israëlcampagne begon. Er komen ook manifestaties bij de Universiteit van Oxford in Engeland (een ander bolwerk van de Israël Apartheid  laster) en hier in Israël bij de Ben Goerion Universiteit,"vertelde hij. De manifestaties zullen rond de tweede week van februari plaatsvinden. Blijf op de hoogte voor plaats en tijd van de komende manifestaties. (2)

De islamitische Arabische wereld en de mensenrechten

Veel islamitische, met name Arabische landen, eërbiedigen de mensenrechten helemaal niet. Ze beweren dat de Koran alles bevat wat er betrekking heeft op mensenrechten. In praktijk hebben veel moslims moeite met de Universele Verklaring van de Mensenrechten. Ze wijzen meerdere bepalingen uit de Universele Verklaring af, zoals de gelijkwaardigheid van man en vrouw, de vrijheid van religieuze overtuiging en de gelijkwaardigheid tussen alle mensen ongeacht hun religie. Ze proberen als tegenwicht op de Universele Verklaring mensenrechtenverklaring op te stellen, die islamitische waarden tot uitgangspunten hebben. Een aantal islamitische 'hervormers' hebben zulke ideeën geformuleerd om de sharia en de mensenrechten met elkaar te verzoenen. De moslims zeggen dat in het verdrag van Medina, ook wel de grondwet van Medina genoemd, wordt de vrijheid van religie vastgelegd dat alle moslims, polytheïsten en Joden als één gemeenschap (oemma) samenleven. (3) Elke partij zal zijn eigen religie naleven, aldus de redenering van de moslims. Maar de oemma is in praktijk ALLEEN voor moslims en niet voor niet-moslims! In veel islamitische landen worden christenen en andere religieuze minderheden nog steeds gediscrimineerd, vervolgd en als tweederangse burgers (dhimmi's) behandeld! Ook bestaat er GEEN recht voor moslims om de islam te verlaten. Een moslim die de islam de rug toekeert, wordt als afvallige beschouwd en riskeert de doodstraf. In de Sharia staat de doodstraf voor afvalligheid. 
In de islam is er sprake van tweesporenbeleid. De moslims zeggen dat moslims, christenen en Joden onder de vleugels van de islam zullen "coëxisteren." Onder het vaandel van de islam zijn Jodendom, christendom en andere religies gedoogd, totdat de grote dag komt dat er met deze religies zal worden afgerekend. Want de Koran zegt heel anders over het lot wat Joden, christenen en niet-moslims staan te wachten. De Koranvers zegt heel duidelijk dat de islam zal zegevieren over alle andere godsdiensten (Soera 61:9). Van gelijkwaardigheid tussen alle mensen, ongacht hun religie, in de islamitische wereld is absoluut geen sprake. Opmerking: de westerse vertalingen van de Koran zijn politiek correct en dus eigenlijk misleidend. De originele Arabischtalige Koran is heel anders dan de westerse vertalingen. 

In 1981 werd in Parijs een islamitisch alternatief als een Universele Islamitische Verklaring van Mensenrechten gepresenteerd door een congres over mensenrechten in de moslimwereld. De Cairo Declaration on Human Rights in Islam werd in 1990 ondertekend door de lidstaten van de Organization of the Islamic Conference. (3) Vandaag zijn in Saoedi-Arabië, de Palestijnse gebieden, Syrië en veel andere islamitische landen marteling van politieke gevangenen, juridische willekeur, lijfstraffen, discriminatie van vrouwen, onderdrukking van religieuze en etnische minderheden, steniging, enz. aan de orde van de dag. Als u nog steeds overtuigd bent dat Israël een apartheidsstaat is en het Palestijnse volk onrecht wordt aangedaan, dan weet u echter niet dat er in Saoedi-Arabië een apartheid bestaat! De onderstaande foto laat zien dat er twee aparte autosnelwegen zijn voor moslims en niet-moslims. Niet-moslims mogen Mekka niet binnengaan dan alleen moslims! 


Aparte wegen voor moslims en niet-moslims
Als u nog steeds gelooft dat Israël een apartheidsstaat is, dan had u moeten weten dat Joden en Arabieren volwaardige staatsburgers van Israël zijn en gelijke rechten hebben. Ook zijn er Arabische volksafgevaardigden in het Israëlische parlement. Ook is het raadzaam voor u dat u persoonlijk naar Israël gaat om te zien of het waar is dat de Joodse Staat een apartheidsstaat is. Kasim Hafeez, een voormalig moslim-extremist, die in leugens over Israël geloofde en regelmatig deelnam aan antisemitische bijeenkomsten en anti-Israël campagnes, had de moed opgevat en besloot zelf naar Israël te gaan, om te zien of het waar is dat Israël een racisitsche apartheidsstaat is zoals linkse pro-Palestijnse activisten beweren. Toen Kasim Hafeez in Israël aankwam, was hij verbaasd toen hij zag dat Joden en Arabieren in zo'n piepklein land als Israël samen kunnen leven. Hij realiseerde zich dat alles wat men negatief over Israël zegt, helemaal gelogen is. Hij kwam tot z'n conclusie dat Israël een slachtoffer is van laster en leugens. Zeer veel mensen in het Westen vergeten echter één belangrijk en onomstotelijk feit dat het Joodse volk eeuwenlang een slachtoffer is van het racisme. In Europa woedden eeuwenlang Jodenvervolgingen. Europeanen die willen meedoen aan anti-Israël acties, moeten eigenlijk zich diep schamen! "Dat is nu eenmaal de realiteit in Europa en het lot van iedereen die Israël steunt. Dat is niet gemakkelijk, maar moet je voor lief nemen als je de waarheid zoekt. Bij Israël gaat het niet alleen om de Joden, maar ook vrijheid, democratie, mensenrechten en alle andere zaken die voor het Westen vanzelfsprekend zijn. Niet religie of politiek is het kernprobleem, maar de waarheid,"betoogde de moslim Kasim Hafeez die nu pro-Israëlisch is. (4) 

Joden en Arabieren zwemmen samen
in de Dode Zee.
Joodse en Arabische tieners  samen. Apartheid???
Een Arabier en een Jood in gesprek
Bijbelgetrouwen die Israël liefhebben, worden opgeroepen om te bidden voor Israël. Bid dat God verwarring en verdeeldheid onder anti-Israël organisaties brengt en de anti-Israël campagnes verrijdelt. Het is van groot belang dat de gelovigen Bijbelse wapenrusting moeten gebruiken om de strijd aan te binden met de boze machten, zoals de apostel Paulus deze geestelijke wapenrusting in zijn brief aan de Efeziërs aanbeveelt. Besef dan wel dat de anti-Israël campagnes geleid worden door de boze machten. Bid ook dat God de ogen van naïeve en goedbedoelende mensen die meedoen aan de anti-Israël campagnes, zal openen voor de werkelijke situatie onder de Palestijnen dat er inderdaad sprake is van schending van mensenrechten door de PA en Hamas. Bid ook voor de Palestijnen die bevrijding nodig hebben en zich kunnen verzoenen met de Joden. Om Sions wil zal ik niet zwijgen. God zegene u.

                                                                                                 Paul Parker

Bronnen en referenties:

( ) nl.wikipedia.org/wiki/Universele Verklaring van de Rechten van de Mens
(2) Israel Today Headlines: Rechtenforum houdt Week Palestijnse Mensenrechten. 22-01-2013
(3) nl.wikipedia.org/wiki/islam en mensenrechten
(4) Israel Today nr. 62: Kasim Hafeez;"Ik ben een moslim en een trotse zionist. Juni 2012 

zondag 20 januari 2013

Weeknieuws Israël januari 2013. Deel 3


Het weeknieuws Israël verschijnt iedere week. Elke dag zal het nieuws bijgewerkt worden, behalve zaterdag. Op zaterdag, de Sabbat, zal geen nieuwsbericht verschijnen.

Vrijdag 25 januari: Palestijnen ontheiligden Joodse heilige plaats

Joodse gelovigen die woensdag een bezoek brachten aan de graftombe van de Bijbelse patriarch Jozef in de door Palestijnen bestuurde stad Nabloes (Sichem), waren geschokt toen ze zagen dat de heilige plaats ernstig ontwijd was. De groep van ongeveer 2500 Joodse pelgrims vertelden aan de Israëlische Ma'ariv dat de Joodse heilige boeken waren verbrand, meubels vernield, het stonk er naar urine en er was duidelijk geprobeerd het gebouw in brand te steken. "Alleen barbaren zouden zulke verschrikkelijke dingen doen bij een dergelijke heilige plaats,"vertelde de plaatselijke Joodse leider Gershon Mesika aan de krant. "Israël kan niet langer toelaten dat zijn heilige plaatsen ongehinderd worden ontheiligd."

Het Graf van Jozef is gelegen aan de rand van Nabloes, een grote overwegend Arabische stad op de plaats waar het Bijbels Sichem lag. Tot het uitbreken van de Tweede Intifada in 2000 onderhield Israël een door het leger beschermde enclave rond het graf en zorgde voor vrije en ononderbroken toegang voor Joodse gelovigen. Maar toen eind 2000 het graf werd belegerd door Palestijnse bendes en een soldaat werd gedood bij het verdedigen van de plaats, stemde Israël er mee in de controle over te dragen aan de Palestijnse Autoriteit met garanties dat de heilige plaats zou worden beschermd. Kort nadat Israël er vertrok, kreeg een Palestijnse bende de kans om het Graf van Jozef te bestormen en te verwoesten. 

Joodse groepen brengen regelmatig een bezoek aan de plaats onder bescherming van het leger en zij hebben veel van de schade hersteld, maar het Graf wordt regelmatig ontwijd door lokale Palestijnen. De internationale gemeenschap (ook Nederland) zwijgt in alle talen over deze voortdurende misdaad vol haat en het ontbreken van godsdienstvrijheid voor Joden die bij dit Bijbelse gedenkteken willen bidden. Bron: Israel Today Headlines 25-01-2013

Donderdag 24 januari: Verkennende gesprekken voor Coalitie begonnen

* Avigdor Lieberman is positief over deelname van Yair Lapid.
* Shas gepolst maar houdt vast aan standpunten.
* Tellen stemmen militairen kan rechts versterken.

In Israël kijkt men gespannen naar Netanyahu: welke coalitiepartners zal hij kiezen, met wie een coalitie vormen? Avigdor Lieberman, de voormalige minister van Buitenlandse Zaken en leider van de partij Yisrael Beitenu die met Likoed samenging, heeft zich al positief uitgelaten over de plannen van Yair Lapid. De nieuweling Lapid, wiens partij Yesh Atid met 19 zetels in de Knesset een mogelijke coalitiepartner is, wil dienstplicht voor religieuze yeshiva-studenten, prijsverlagingen en verbetering van de woningmarkt. 

Netanyahu zou inmiddels een ontmoeting hebben gehad met vertegenwoordigers van de orthodoxe Shaspartij . Vanmorgen maakte Shasvoorzitter Eli Yishai in een interview met de legerradio duidelijk dat zijn partij geen compromissen aangaat op het gebied van zijn grondbeginselen, waardoor de uitzondering van militaire dienst voor yeshiva-studenten. Ongeveer 220.000 stembiljetten van soldaten, diplomaten en andere kiezers die niet op de gewone manier hebben gestemd, worden momenteel nog geteld. Israëlische media meldden dat deze stemmen ten gunste kunnen komen van de rechtse partij HaBayit HaYehudi (Het Joodse Huis) dat daarmee een zetel meer zou krijgen. Verwacht wordt dat bij de definitieve toewijzing van de zetels dan de Arabische partijen een zetel verliezen. Bron: Israel Today Headlines 24-01-2012

UPDATE: Rechts heeft toch meerderheid. De coalitie van Benjamin Netanyahu heeft nu toch een krappe meerderheid in de Knesset. Volgens Israëlische media hebben de rechtse en religieuze partijen samen 61 zetels in de Knesset. Tot nu toe werd ervan uitgegaan dat het rechtse en het linkse blok allebei 60 zetels hadden behaald. Nu blijkt dat de rechtse partij HaBayit HaYehudi (Het Joodse Huis) van Naftali Bennett twaalf in plaats van elf zetels heeft veroverd. Een lijstverbinding van drie Arabische partijen kreeg 1 zetel minder dan aanvankelijk was gedacht. Met 61 zetels in de Knesset kan de huidige premier Netanyahu doorregeren. Toch wordt ere in de wandelgangen rekening meegehouden dat hij zijn coalitie wil vergroten. Bron: NOS 24-01-2013

Donderdag 24 januari: Wat zijn Netanyahu's opties voor een coalitie?

De Israëlische verkiezingen zijn voorbij en de uitkomst is min of meer bekend. Nu begint de echte strijd: het smeden van een stabiele regeringscoalitie. Door de relatief magere resultaten van de Likoed-Yisrael Beitenu combinatie wordt dat geen gemakkelijke taak. In de vorige Knesset had Likoed 27 zetels en Yisrael Beitenu 15. De partijen combineerden hun lijsten voor deze verkiezingen, maar dat heeft niets opgeleverd. Vroege peilingen voorspelden 45 zetels voor de gecombineerde lijst, maar het werden er slechts 31. Bovendien hadden de rechtse partij HaBayit HaYehudi (Het Joodse Huis) en de orthodoxe partij Shas minder succes als voorspeld. Zij kregen elk elf zetels. Dat betekent dat religieus-rechts van het Israëlische politieke spectrum slechts 60 zetels van de 120 zetels bezit in de negentiende Knesset. Zo is Netanyahu niet in staat om een stabiele rechts coalitie te formeren.


De Knesset in Jeruzalem
De gemakkelijkste optie voor Netanyahu is een coalitie te formeren met Het Joodse Huis, een natuurlijke coalitiepartner, en de verrassende winnaar, de centrumpartij Yesh Atid (Er is Toekomst) van de voormalige TV presentator Yair Lapid, die met 19 zetels de tweede Knessetfractie werd. Een coalitie van Likoed, Het Joodse Huis en Yesh Atid zou tenminste 61 zetels hebben, als de definitieve resultaten binnen zijn, en als enkele kleinere partijen zich bij deze lijst voegen, zou dit de regering alleen maar stabieler maken. Lapid heeft zich bereid getoond om deel te nemen aan een regering Netanyahu. Maar Yesh Atid is tegen voortzetting van overheidsbetalingen aan de orthodoxe sector die geen belasting betaalt en niet in het leger dient, en zou daarom niet deelnemen aan een coalitie met Shas. Netanyahu kan een stabiele regering vormen zonder Shas, maar dat zou er waarschijnlijk toe leiden dat de orthodoxe partij al het mogelijke doet om de linkse partijen te helpen met het dwarsbomen en uiteindelijk ten val brengen van de nieuwe regering. Netanyahu zou er de voorkeur aan geven aan zo breed mogelijke coalitie te vormen, maar de leidster van de Arbeiderspartij, Shelly Yechimovic, heef eerder nadrukkelijk gezegd dat zij niet deelneemt aan een regering van nationale eenheid. Enkele uren nadat dinsdag de stembussen sloten, stelde Yechimovich dat er nog steeds een goede kans was om te voorkomen dat Netanyahu de volgende premier wordt, en misschien heeft zij gelijk. 

Als Lapid er van overtuigd kan worden niet met Netanyahu te regeren, dan zou het voor de premier bijna onmogelijk zijn een solide stabiele coalitie te vormen, en zou president Shimon Peres er voor kunnen kiezen het Lapid te laten proberen. Met de steun van alle centrum- en linkse partijen (behalve de drie Arabische fracties en misschien de extreem-linkse Meretzpartij) en met de steun van het Joodse Huis (die ondanks zijn rechtse signatuur in staat is met Yesh Atid samen te werken) kan Lapid mogelijk een bredere coalitie vormen dan Netanyahu. Aan de andere kant, als Netanyahu die zich heeft bewezen als bekwaam politiek onderhandelaar, Shas en Lapid kan overtuigen aan één tafel te zitten, heeft hij de mogelijkheid een zeer stabiele coalitie te vormen met niet minder dan 85 zetels. De komende dagen zullen zeker intensief worden en het uiteindelijke resultaat van deze verkiezingen ligt op dit punt zeker nog niet vast. Bron: Israel Today Headlines 24-01-2013

Woensdag 23 januari: Likoed ondanks verlies grootste; links-rechts 60-60

Benjamin Netanyahu's gezamenlijke lijst van Likoed en Yisrael Beitenu mag dan wel met 31 Knessetzetesl Israëls grootste partij blijven, toch staat vast dat Netanyahu en Avigdor Lieberman elf zetels hebben verloren. Israël heeft deze keer meer voor een andere koers gestemd, voor iets nieuws. Het volk heeft aangegeven dat het niet tevreden is met het beleid van Netanyahu, niet zozeer zijn buitenlandse beleid, maar meer met zijn binnenlandse beleid. U kunt de verkiezingsresultaten zien als een soort reactie op de laatste maatschappelijke protesten in de zomer van 2011. Van Netanyahu wordt steeds meer gezegd dat hij zich meer bekommert om de rijken van het volk dan om de armen en behoeftigen. Bovendien toonde hij meer sympathie voor zijn orthodoxe coalitiepartners, zoals Shas, dan voor de seculiere bevolking van het land, die de meerderheid van het volk vormt.


Een Israëlische vrouw brengt haar stem uit
Zegevierende Benjamin Netanyahu (links) en Avigdor
Lieberman begroetten hun aanhang
Likoed-aanhang viert overwinningsfeest uitbundig
De verrassende uitslag lijkt ook een antwoord op de aan Netanyahu verweten arrogantie: de sensationele overwinning van Yair Lapid's partij Yesh Atid (Er is Toekomst), die nu voor het eerst in de Knesset komt met wel 19 zetels. De voormalige journalist Lapid is niet beslist links, hij formuleert zijn boodschappen helder en duidelijk. De plichten van het volk moeten eindelijk eerlijker worden verdeeld, vooral met betrekking tot 70.000 Yeshiva-studenten die geen militaire dienst vervullen zoals de rest van het volk, maar desondanks op al hun rechten staan. Het vredesproces met de Palestijnen heeft in de verkiezingen slechts een bijrol gespeeld, want de meerderheid van de Israëlische bevolking begrijpt dat een vredesverdrag in deze generatie zo goed als onmogelijk is. Lapid heeft meermalen benadrukt dat hij niet met de Arabische partijen een parlementaire blokkade tegen Netanyahu zal opwerpen, hoewel hij daarvoor de gelegenheid heeft. 


Yair Lapid in joggingspak
Centrumlinkse partijen hebben totaal 60 zetels: Arbeiderspartij van Shelly Yechimovich 15 zetels (was 13), HaTnua (De Beweging) van Tzipi Livni 6 zetels (nieuw0, Meretz 6 zetels (was 3), Kadima (centrum) 2 zetels (was 21), Yesh Atid van Yair Lapid 19 zetels (nieuw), drie Arabische partijen 12 zetels. Rechtse partijen hebben totaal ook 60 zetels: Likoed/Yisrael Beitenu van Benjamin Netanyahu 31 zetels (was 27 + 15), HaBayit HaYehudi (Het Joodse Huis) van Naftali Bennett 11 zetels (was 3), Shas (orthodox Sefardisch) 11 zetels (was 10), Verenigde Thora Partij 7 zetels (was 5). Een dergelijk ongekend gelijk spel verlamt beide richtingen. Waarschijnlijk zal Netanyahu van president Shimon Peres als eerste het recht krijgen een coalitie te vormen, omdat hij, ondanks het verlies, toch de winnaar van de verkiezingen is. Netanyahu is als een politiek kameleon die zich kan aanpassen bij de politieke situatie en liefst een rechtse coalitie danwel een linkse kan vormen,  zonder de religieueze partijen, hoewel deze de zogenaamde 'natuurlijke partners' zijn. Maar zoals hij gisteren in een telefoongesprek met de nieuwkomer Yair Lapid zei:"We hebben een eenmalige gelegenheid om eindelijk veel te veranderen bij het volk." Bron: Israel Today Headlines 23-01-2013

Dinsdag 22 januari: Exit Polls: Netanyahu de winnaar 

Israëlische exit polls laten zien dat premier Netanyahu's Likoedpartij en zijn bondgenoot Yisraeel Beitenu (Israel Ons Huis) een nipte meerderheid bij de parlementsverkiezingen hebben gewonnen. Nu Netanyahu als winnaar uit de bus gekomen is, is het vrijwel zeker dat hij door kunt gaan met het regeren. In een reactie op de exit polls bedankte Netanyahu de kiezers dat ze hem hebben herkozen als premier. Volgens een exitpoll van de Israëlische TV kan Likoed rekenen op 31 zetels. 


Benjamin 'Bibi' Netanyahu en zijn gezin
De grootste verrassing is dat de centrumpartij Yesh Atid (Er is een Toekomst) van Yair Lapid veel beter scoort en maar liefst 19 zetels won. Dat is ruim boven de verwachtingen. In zijn positie zou Yair Lapid oppositieleider worden of op zoek gaan naar een coalitiepartner, indien hij besluit om met de regeringscoalitie van Netanyahu  mee te regeren. Netanyahu's campagneleider Gideon Saar zegt dat hij hoopt op de vorming van een brede coalitie. Hoewel de lijstcombinatie van Likoed en Israël Ons Huis enkele zetels verloor, stijgt de rechtse partij Het Joods Huis van Naftali Bennett van 3 naar 12 zetels. De Arbeiderspartij won ook en komt op 17 zetels. Bron: New York Post, NOS 22-01-2013 

Dinsdag 22 januari: Dries van Agt; Sloop de Muur 

Anti-Israëlische activist en oud-premier Dries van Agt heeft vandaag samen met een handevol activisten, getooid met Palestijnse sjawls en vlaggen, een petitie met 65.000 handtekeningen de Tweede Kamer aangeboden. Deze petitie zou het parlement ertoe bewegen een 'vuist' te maken tegen de Israëlische muur die om en deels door de Palestijnse gebieden loopt. Hij bood zijn 65.000 duizend handtekeningen aan in 35 mappen, opgestapeld in een bolderkar. Van Agt en de ondertekenaars eisen dat de Kamer de regering opdraagt om sancties tegen Israël in te stellen, totdat 'Israël de Muur op Palestijns gebied afbreekt en de getroffenen schadeloos stelt.' Het burgerinitiatief "Sloop de Muur" vindt dat Israël door een uitspraak van het Internationaal Hof uit 2004 de Muur moet afbreken. "De Nederlands grondwet schrijft voor dat Nederland de internationale rechtsorde bevordert. Maar wij doen niets aan deze wanorde,"zei van Agt. De Tweede Kamer was niet onder de indruk.  

Van Agt en tegenstanders van Israël beweren dat de Israëlische muur een apartheid bevordert waarmee 'het Palestijnse volk onrecht wordt aangedaan.' Volgens Israël is de muur gerechtvaardigd als bescherming tegen aanslagen. Volgens de VN en oud-premier van Agt 'snijdt de muur deels door Palestijns gebied en is de bouw dus illegaal.' Om Dries van Agt heen staan enkele kamerleden Harry van Bommel (SP), Bram van Ojik (GroenLinks), Joël Voordewind (ChristenUnie), Helma Neppérus (VVD) en Madeleine van Toorenburg (CDA). Joël Voordewind is niet gecharmeerd door van Agt en overhandigt hem een stuk metaal in de vorm van de kaart van Israël (volgens Voordewind zal van Agt er ook een stuk Palestina in zien). "Het stuk ijzer komt van een raket die vanuit Gaza op de Israëlische stad Ashdod is afgevuurd,"zegt het ChristenUnie -kamerlid. Hij begrijpt de beweegreden van Israël wel waarom de metershoge muur gebouwd werd. "Alle omliggende landen hebben het doel om Israël van de kaart te vegen. Ik laat mij niet zo gemakkelijk inpalmen door de charmes van Van Agt,"aldus Voordewind. 


Van links tot rechts: Harry van Bommel, Joël Voordewind,
Bram van Ojik, Dries van Agt
Ook bij anderen vindt van Agt geen gehoor. CDA, VVD, SGP, ChristenUnie, PVV, geen van die partijen, voelt iets voor sancties tegen Israël. De PVDA bewandelt als regeringspartij liever een nog diplomatiekere weg dan voorheen. De SP-kamerlid Harry van Bommel, zelf ook een anti-Israëlactivist, deelt de zorgen van Van Agt. Ook de GroenLinks voelt er iets voor sancties tegen Israël. Alleen...komen die linkse partijen samen nog niet aan twintig zetels. Bron: Volkskrant 22-01-2013. 

Opmerking blogger: Het is volstrekt onzinnig om te zeggen dat de Israëlische muur de Palestijnse gebieden van de buitenwereld afsluit en een daad van apartheid is. De Muur, zoals de westoeverbarrière wordt genoemd, heeft totaal niets te maken met de apartheid en is alleen bedoeld om te voorkomen dat er aanslagen op Israëlische doelwitten gepleegd zouden worden. Sinds de Tweede Intifada hadden Palestijnse terroristen zelfmoordaanslagen op aantal plaatsen in Israël gepleegd, waarbij talloze onschuldige burgers werden gedood. Daarom heeft Israël de muur als het antwoord op de aanslagen gebouwd om Israëlische burgers te beschermen. Dankzij de Muur zijn de terroristische aanslagen met 90 % gedaald. De Israëlische muur kan absoluut niet vergeleken worden met de Berlijnse muur die Oost-Berlijn scheidde van de vrije wereld. U kunt de Israëlische muur best vergelijken met de Chinese Muur. De Chinese Muur, een uit aarde en stenen opgetrokken en 6.259 kilometer lange verdedigingswal, moest China beschermen tegen invallen van de Mongolen. Zouden we durven zeggen dat de Chinese Muur een apartheidsmuur is!? Dan zouden we de Chinezen diep beledigen! Waarom zouden we geen begrip tonen voor Israël die het recht heeft om een muur te bouwen ter bescherming van Israëlische burgers tegen bloedige aanslagen? Alles wat anti-Israël activisten zeggen, is absoluut onwaar en ongegrond. Alleen hebben zij géén woord gerept over grove schending van de mensenrechten door de Palestijnse Autoriteit. 

Dinsdag 22 januari: Israël naar de stembus

Vandaag worden parlementsverkiezingen in Israël gehouden. Zoals velen hebben verwacht, zal de regerende Likoedpartij van de huidige premier Benjamin Netanyahu aan de winnende hand gaan. Netanyahu zal voldoende stemmen krijgen om door te blijven regeren. Hij zal voor de derde keer premier worden. Het rechtse blok van Likoed en Yisraeel Beitenu (Israël Ons Huis) zal waarschijnlijk 30 van de 120 zetels in de Knesset veroveren. 

                                                         

De Israëlische stembureaus zijn open tot 21.00 Nederlandse tijd. Direct daarna komen de media met exitpolls. De officiële uitslag zal woensdagochtend bekendgemaakt worden. Bron: NOS 22-01-2013

Maandag 21 januari: Laatste peilingen van afgelopen vrijdag

Morgen is de grote dag dat Israël naar de stembus gaat. Vandaag is de verkiezingsstrijd nog feller. In het Midden-Oosten houdt men adem in wie deze verkiezingen gaat winnen. Meer dan 30 partijen strijden om een zetel in het 120 zetels tellende Israëlische parlement, de Knesset. Het rechtse kamp wordt gedomineerd door de gezamenlijke lijst Likoed-Beitenu. De tweede rechtse partij Het Joodse Huis wordt geleid door Naftali Bennett, een voormalig adviseur van Netanyahu en een tegenstander van een soevereine onafhankelijke Palestijnse staat. Hij is ook tegen bevriezing van de bouw in de nederzettingen in Judea en Samaria. Omdat de populariteit van Het Joodse Huis onder de Israëli's enorm toegenomen is, kan deze partij volgens prognoses op 15 zetels in de Knesset rekenen. 

                                                        

De belangrijkste vraag is niet wie de volgende premier wordt, maar welke coalities gevormd zullen worden. Volgens de laatste peilingen die afgelopen vrijdag gehouden werden, zou de voorsprong van rechts steeds kleiner worden, maar Netanyahu's lijstverbinding van Likoed en Beitenu is nog steeds de grootste. 15% van de Israëlische kiezers zweeft nog. Dat Netanyahu opnieuw de premier zal worden, staat al vast. Maar in de laatste peilingen van afgelopen vrijdag had zijn aanhang een nieuw dieptepunt bereikt. Vandaag mogen er geen peilingen meer worden gepubliceerd, omdat we aan de vooravond van de Israëlische verkiezingen staan. Volgens de peilingen in de dagbladen Ha'aretz en Yediot Achronot wint het rechts-religieuze blok een krappe meerderheid van 63 van de 120 zetels. De Lkoed-Beitenuverbinding met Netanyahu aan het hoofd wordt nog steeds de grootste partij, maar de steun brokkelt af. In beide bladen voorspellen de peilingen een zetelaantal van 32 zetels. Dat is de laagste stand in de verkiezingscampagne. Samen hebben de gefuseerde partijen tien zetels minder dan zij bij de verkiezingen in 2009 kregen, toen ze elk apart meededen.

Het percentage zwevende kiezers is hoog: vijftien procent heeft zijn keus nog niet bepaald. Als de uitslag voor Netanyahu tegenvalt, komt hij nog meer dan nu tussen twee vuren. Hij wordt dan meer afhankelijk van kleine rechtse partijen om een coalitie te kunnen vormen. Het Joodse Huis en het Verenigd Thora Jodendom zijn daarbij de natuurlijke partners en kunnen dan hogere eisen stellen. Hoe meer Netanyahu daaraan toegeeft, hoe groter de internationale kritiek op zijn nederzettingsbeleid zal zijn. In interviews de laatste dagen voor de verkiezingen, zei Netanyahu dat hij de onlangs ingezette harde lijn, met onder meer de bouw in de E1 zone niet zal herzien. Maar in eigen land groeit de kritiek van rechts, omdat hij wel gespierde taal bezigt, maar nog steeds geen toestemming heeft gegeven om die bouw te starten. Intussen is de steun voor CentrumLinks gestegen, maar die linkse partijen zijn te verdeeld om bij de Israëlische kiezer veel vertrouwen te wekken. In eigen land spelen natuurlijk ook meer kwesties dan de nederzettingen een rol. Volgens Ha'aretz vond 47% van de kiezers sociaal-economische kwesties het meest dringend, tegen maar 18 % die vredesonderhandelingen met de Palestijnen noemde, en tien % die Iran belangrijk vond.       

Meer gematigde Israëliërs hopen dat Netanyahu een coalitie zal zoeken met een centrumpartij. Tzipi Livni van Hatnua (De Beweging) en Yair Lapid, de leider van Yesh Atid (Er is Toekomst), sluiten meeregeren niet uit. Zij zouden respectievelijk 8 en 13 zetels winnen volgens de laatste peilingen. Maar de Arbeiderspartij, mogelijk goed voor 17 zetels en daarmee de op één na grootste partij, heeft dat wel gedaan. Optimistische artikelen die een patstelling voorspellen tussen een CentrumLinks en een Rechts Blok met elk 46 zetels, lijken vooralsnog science-fiction, nu de CentrumLinkse partijen zo verdeeld zijn. Bron: CIDI.nl 21-01-2013

Maandag 21 januari: Verkiezingen gaan over economie, niet over vrede

Terwijl de grote linkse partijen in Israël de beproefde tactiek toepassen premier Benjamin Netanyahu aan te vallen, omdat hij er niet in is geslaagd vóór de verkiezingen van morgen vrede te sluiten met de Palestijnen, weten diezelfde linkse partijen dat echte vrede vandaag niet mogelijk is, en dat dit niet de schuld is van Netanyahu. Wanneer zij over dit onderwerp worden gevraagd, zullen de meeste linkse leiders die eerlijk en niet al te links zijn, erkennen dat Israël zijn best heeft gedaan wat het kan en nog wat meer om een vreedzaam einde aan het conflict te bereiken, maar dat het als antwoord alleen maar meer vijandigheid en geweld heeft gekregen. 

Neem bijvoorbeeld de populaire nieuwe Israëlische politicus Yair Lapid, leider van de nieuw gevormde partij Yesh Atid (Er is Toekomst). Lapid schreef deze week op zijn Facebookpagina dat 'de Arabieren  geen vrede willen', iets dat Netanyahu al enige tijd zegt. Lapid's oplossing voor het probleem lijkt op die van de vroegere premier Ariel Sharon en is niet ver van het doel dat Netanyahu bepleit. Voor Lapid is het enige dat we nu moeten doen 'een groot hek tussen ons en de Arabieren plaatsen om een Joodse meerderheid in het land Israël te behouden.' Lapid had eerder verklaard dat hij tegen ontruiming van grote Joodse nederzettingen is en volledig tegen de verdeling van Jeruzalem. Dit zijn ook de standpunten van de andere grote linkse partijleiders. Dat betekent dat zelfs als deze Netanyahu verslaan, geen van deze leiders meer kans van slagen zou hebben dan hij om een echte en duurzame vrede met de Palestijnen te bereiken.


Yair Lapid
En de Israëli's weten dit. Daarom is het vredesproces voor de meeste Israëli's deze keer het minst belangrijke van de primaire verkiezingsonderwerpen. In plaats darvan gaat het bij deze verkiezingen over economie en algehele veiligheid, gelet op de toenemende dreiging van de kant van Iran, Syrië, Hezbollah en Hamas. De Israëlische economie is over het algemeen gezond, maar er zijn problemen, waarvan er veel het gevolg zijn van de wereldwijde economische neergang. De economische omstandigheden zijn zelden ideaal en daarom wordt de leider die dan aan de macht is, bij verkiezingen altijd aangevallen door kiezers die betere leefomstandigheden eisen. De linkse leiders zijn op dit terrein actief en het is voor hen de beste kans om zetels van Netanyahu's Likoedpartij te veroveren. Op het gebied van veiligheid zien veel Israëliërs Netanyahu en zijn Likoed als de enige bruikbare optie en de premier besteedt er veel moeite en geld aan om op dit punt te hameren. Vergeleken bij de vorige verkiezingen, toen het vredesproces nog een van de belangrijkste onderwerpen was, misschien wel de belangrijkste, bewijst de verkiezing van 2013 weer dat het land-voor-vrede proces in de ogen van de meeste Israëliërs dood is. Bron: Israel Today Headlines 21-01-2013

Maandag 21 januari: Tempel in Jeruzalem een onderwerp van verkiezingen

Te midden van alle verkiezingscampagnes over diplomatieke, veiligheids- en economische kwesties is plotsklaps de herbouw van de Tempel in Jeruzalem het onderwerp geworden van een vurig debat tussen twee Israëlische kandidaten. Het begon toen Israëlische TV-zender Channel 2 News vrijdagavond in zijn verkiezingsuitzending een video uitzond, waarin een lid van de rechtse partij Het Joodse Huis ogenschijnlijk stelde dat 'het ongeloofelijk zou zijn' als de Rotskoepel zou worden opgeblazen en een Joodse Tempel in zijn plaats zou worden herbouwd. De opmerking werd gemaakt door de in de Verenigde Staten geboren Jeremy Gimpel, de nummer 14 op de kandidatenlijst van Het Joodse Huis, met een zeer reëele kans om Knessetlid te worden. 



Door de manier waarop Channel 2 de clip bewerkte, klonk deze, alsof Gimpel opriep om het islamitische bouwwerk op te blazen. Maar het volledige verhaal dat Gimpel in 2011 in de Verenigde Staten voor een groep Christen-Zionisten hield, was als volgt:

"Veronderstel vandaag eens als de Gouden Koepel - mijn woorden worden opgenomen, dus ik mga niet zeggen 'blaas hem op', maar laten we zeggen dat hij opgeblazen is, juist, en we leggen de hoeksteen van de Tempel in Jeruzalem. Kunnen jullie je voorstellen hoe dat zou zijn. Niemand van jullie zou hier zijn. Jullie zouden naar Israël onderweg zijn. Het zou ongeloofelijk zijn."

Om Gimpel's woorden in hun context te plaatsen: hij had hiervoor een gedeelte uit het boek Ezra geciteerd dat vertelt over de herbouw van Israëls Tempel, na de ballingschap van het volk naar Babylon en Perzië. Maar daar had Tzipi Livni, de leidster van de nieuwe linkse partij De Beweging, geen boodschap aan. Ze eiste onmiddelijk dat Gimpel gediskwalificeerd zou worden voor de verkiezingen. Livni gebruikte Gimpel's opmerkingen ook om Het Joodse Huis aan te vallen als een partij van fanatici. "Die vreemde lijst (van Het Joodse Huis) voor de Knesset wil het Midden-Oosten in brand zetten en een Derde Wereldoorlog veroorzaken met zijn dwaze visioenen van het bouwen van een Tempel,"zei Livni. In een uitzending met Naftali Bennett, de leider van Het Joodse Huis, straalde Livni openlijke vijandschap uit. 

Gimpel verdedigde zich later door zijn vroegere opmerkingen 'een parodie op fanatici die de Tempelberg willen opblazen' te noemen. "Natuurlijk ben ik er tegen." Maar rabbi Chaim Richman van het Tempelinstituut schreef in een redactioneel commentaar in de Times of Israel dat Gimpel en andere Joden die uitzien naar de dag dat de Tempel zal worden herbouwd, zich niet hoeven te verontschuldigen. "Is het geen schande dat een orthodoxe, enthousiaste kandidaat voor de Israëlische Knesset, die van het land Israël houdt, snel moet uitleggen dat een verwijzing die hij ooit maakte naar de herbouw van de Tempel, slechts een grapje was?"vroeg rabbi Richman. Verder wees de rabbi er op hoe hypocriet het is dat Gimpel wordt bestookt door diezelfde linkse leiders die zich verzetten tegen het diskwalificeren van de Arabische kandidaten Haneen Zoabi en Ahmed Tibi wegens hun herhaaldeijke en nogal serieuze pogingen om de Joodse Staat te demoniseren en hulp te bieden aan zijn gewelddadige vijanden. Vooral Tibi prijst al jarenlang openlijk Palestijnse terroristen die genadeloos Joodse mannen, vrouwen en kinderen afslachten. Bron: Israel Today Headlines 21-01-2013

Maandag 21 januari: Arabische Liga dringt er bij de Israëlische Arabieren aan te stemmen

De Arabische bevolking in Israël heeft aangegeven een nogal apathische houding ten opzichte van de verkiezingen van morgen te hebben. En dit is niet de vijandigheid jegens de Joodse Staat, maar meer in de richting van hun eigen Arabische vertegenwoordigers in het Israëlische parlement, de Knesset. "We zijn wanhopig. Elke keer als we onze Arabische vertegenwoordigers naar de Knesset sturen, bekommeren ze zich alleen maar om de Palestijnen in de betwiste gebieden, maar niet om de Arabische burgers van Israël,"vertelde Jamal Hadah van de Arabische stad van Tamara de Israëlische krant Ma'ariv. Mussa Abu Lah van de Arabische stad Shefaram vertelde ook de Israëlische krant dat de Arabische Knessetleden niet opkomen voor de Arabische bevolking van Israël. "Noch Ahmed Tibi noch Haneen Zoabi zijn in ons geinteresseerd. Die helpen alleen zichzelf, niet ons!" Onverschilligheid onder de Arabische bevolking groeit met de dag en schaadt de democratie. 

De Arabische opkomst bij de verkiezingen van dinsdag 22 januari zal naar verwachting voor het eerst minder dan 50 % dalen. Steeds meer Arabieren gaan stemmen op Joodse partijen. "Net als ik weigeren veel van mijn vrienden en familieleden op de Arabische partijen te stemmen,"zei Mohammed uit Selpha. Verrassend is een nieuwe verschijnsel dat Het Joodse Huis van de charismatische leider Naftali Bennett veel nieuwe Arabische en Druzische kiezers aantrekt. Druzische en Arabische supporters hielden vorige week een bijeenkomst voor het Joodse Huis in het noorden van Israël. Om dit verschijnsel te bestrijden deed de Arabische Liga op zondag een beroep op de Israëlische Arabieren. "We roepen de Arabische bevolking op om deel te nemen aan de verkiezingen in Israël. Alleen met een hoge opkomst van de Arabische kiezers kunnen de Arabieren de racistische rechts te beteugelen." De Arabische Liga zei dat het hoopt 10 zetels van de Arabische vertegenwoordiging in de Knesset tot 20 zetels te verhogen. 

Verschillende bronnen vertellen Israel Today dat de huidige Arabische Knessetlid de Arabische Liga verzocht heeft om druk uit te oefenen op de Arabische bevolking om te gaan stemmen op de Arabische partijen. Of de oproep van de Arabische Liga effect zal hebben, is erg twijfelachtig. In gesprekken met de Arabieren blijkt duidelijk dat het leven als Arabier in de Joodse Staat veel beter is dan in de Arabische landen. De Israëlische Arabieren hebben ook ogen in hun hoofd en zien wat er momenteel gebeurt in Arabische buurlanden. Bron: Israel Today Headlines 21-01-2013 

Maandag 21 januari: Rabbijnen: Bescherm Graf van Rachel in Bethlehem

Een aantal rabbijnen die toezicht houden op Joodse heilige plaatsen in Israël, hebben vorige week een pleidooi gehouden dat de regering meer doet om Joodse gelovigen te beschermen tegen aanvallen van Palestijnse bendes. Met name de Palestijnse rellen bij het Graf van Rachel, aan de noordelijke rand van Bethlehem, zijn de laatste tijd onacceptabel gewelddadig geworden. Het gebied is volgens de traditie de begraafplaats van de Bijbelse aartsmoeder Rachel en als zodanig een belangrijke heilige plaats voor Joden, die dagelijks door honderden van hen wordt bezocht.


Graf van Rachel
Palestijnse moslims verwerpen de Joodse claims en benadrukken dat de plaats een moskee is en dus verboden terrein voor Joden. De afgelopen dagen hebben tientallen Palestijnen meerdere malen het terrein van het Graf en de legerpost die het beschermt, met stenen en brandbommen aangevallen, waarbij Joodse gelovigen zich moesten verbergen achter de dikke muren, terwijl Israëlische soldaten de relschoppers uiteen dreven. In een bijzonder gewelddadige confrontatie bij het Graf van Rachel werd vrijdag een Palestijnse man die met een slinger zwaaide, neergeschoten en verwond door Israëlische soldaten. Bron: Israel Today Headlines 20-01-2013. 

Opinie blogger: Het is niet de eerste keer dat de Palestijnen zo'n brutaliteit hebben om te beweren dat het terrein, waarop het Graf van Rachel staat, een moskee is. Ze eisen zomaar op en denken alles toe te eigenen, terwijl het niet zo is. Volgens de Oslo Akkoorden moeten alle Joodse heilige plaatsen in Judea en Samaria onder Israëlisch beheer blijven en toegankelijk zijn voor Joodse pelgrims. De Palestijnen houden niet vast aan de Oslo Akkoorden. Op 7 oktober 2000 werd het Graf van Jozef, één van de heiligdommen van het Jodendom, door de Palestijnse Autoriteit vernietigd. Het Graf werd met de grond gelijk gemaakt door de menigte. Later werd op de plaats een moskee gebouwd. De schandalige daad is een flagrante schending van de Oslo Akkoorden. Het werkelijke doel van de PA is het vernietigen van alle Joodse heiligdommen en het 'judenrein' maken van het land.


Moslims vernietigen Graf van Jozef
Er valt te hopen dat de Palestijnen het Graf van Rachel niet gaan afbreken. De regering zou snel moeten handelen om een herhaling te voorkomen. Het Graf van Rachel is een erfgoed van het Joodse volk. 

Zondag 20 januari: Twee Bedoeïenen gearresteerd wegens geplande terreuraanslagen

In verband met de geplande terreuraanslagen hebben de Shin Beth (Israëlische binnenlandse veiligheidsdienst) en de politie twee Bedoeïenen die broers zijn, gearresteerd. Ook zijn twee IDF-soldaten gearresteerd vanwege diefstal van wapens. De gearresteerde soldaten worden verdacht van levering van gestolen wapens aan de twee Bedoeïenen. Sommige wapens zouden zijn gebruikt voor het vervaardigen van explosieven. 

De twee Bedoeïenen uit de Negev hebben connecties met de terroristische cellen in Gaza, vervaardigen explosieven en hebben ook geprobeerd raketten te bouwen. Met hun zelfgemaakte explosieven en raketten willen ze terreuraanslagen op een busstation in BeerSheva, een passagierstrein en een telecommunicatiegebouw plegen. Eén van de verdachten bezocht regelmatig Jihadistische websites op internet en was sterk beïnvloed door de islamitische ideologie, aldus de Shin Beth. Ook hebben twee verdachten contact met de Palestijnse Islamitische Jihad. Bron: The Jerusalem Post 20-01-2013

Zondag 20 januari: Medialeugens over democratie Israël

Als u Nederlandse kranten leest en het NOS-journaal volgt, is het raadzaam dat u extra op hoede moet blijven voor de Nederlandse en westerse berichtgeving. De westerse media zijn steeds kritisch geworden wat democratie in Israël betreft. Ze zijn steeds meer geneigd de waarheid niet te willen vertellen over de goed functionerende democratie in Israël. Men heeft nu kritiek op Israël geleverd dat het vredesproces tussen Israël en Palestijnen bij de Israëlische kiezers wat op de achtergrond is geraakt. De economie, vooral de verwachte noodzaak tot forse bezuinigingen bij de overheid en de hoge kosten van het levensonderhoud houden veel Israëlische kiezers meer bezig. Dat is inderdaad zo. De NOS beweert dat democratie in Israël 'ver te zoeken' is. Het lijkt of de Nederlandse media willen suggereren dat Israël geen democratie is. Maar we moeten niet vergeten dat Israël de enige stabiele democratie in het Midden-Oosten is, terwijl de omringende Arabische buurlanden nog nooit democratie gekend hebben. En de Arabische samenleving in de buurlanden is zeker niet pluralistisch. In tegenstelling tot de Arabische samenlevingen is de Israëlische samenleving pluralistisch: Joden en Arabieren hebben gelijkwaardige rechten en zijn volwaardige staatsburgers van de Joodse Staat. Zowel Joden als Arabieren hebben recht op onderwijs, medisch zorg, enzovoorts. Aan de Israëlische verkiezingen doen ook Arabische partijen mee. Dat hebben de Nederlandse media u helemaal niet verteld! Het is begrijpelijk dat economie, bezuinigingen en levensonderhoud belangrijkste onderwerpen zijn van de Israëlische verkiezingen. Vorig jaar waren er verkiezingen in Nederland. Uiteraard waren economie en bezuinigingen de belangrijkste onderwerpen voor veel Nederlandse kiezers. Het is logisch dat zowel kiezers als politici in Nederland zich niet bezig houden met het vredesproces in het Midden-Oosten, hoewel Europa voor hen wel een belangrijk thema is.  

In Israël is inderdaad een verschuiving naar rechts. De activisten van de Nederlandse groep Een Ander Joods Geluid vrezen dat extreemrechts greep op Israël zal krijgen, en dat de vredeskansen zouden verdwijnen. Dat de vredeskansen verkeken zijn, is niet de schuld van Israël. De schuld ligt bij de Palestijnse Autoriteit van Mahmoud Abbas. De Palestijnen willen geen vredesonderhandelingen met Israël voeren en lopen van de onderhandelingstafel weg. Ook weigeren ze hardnekkig Israël als de Joodse Staat te erkennen. Daarmee zijn de vredeskansen zo goed als zeker verkeken. Ook vrezen de Verenigde Staten en de Europese Unie dat de Bijbelse gebieden Judea en Samaria (de Westelijke Jordaanoever) geannexeerd zouden worden, als Naftali Bennett van Het Joodse Huis de verkiezingen wint. Maar Judea en Samaria zijn al duizenden jaren Joods en zeker niet Palestijns! De geschiedenisboeken zullen u vertellen dat Judea en Samaria altijd Joods zijn. 

De Israëlische verkiezingen zullen aanstaande dinsdag erg spannend zijn. Zeker is dat de huidige premier Benjamin Netanyahu de winnaar zal worden. In de aanloop van de verkiezingen heeft hij zijn beleid vurig verdedigd. De Iraanse dreiging is uiteraard een topprioriteit en tevens een gevoelig verkiezingsthema. Veel Israëliërs maken zich inderdaad zorgen over het nucleaire programma van Iran, terwijl zowel media als politici in het Westen doen alsof er niks aan de hand is. Onder Netanyahu is de Israëlische economie inderdaad beter gegaan. Deze economie in Israël draait goed dan in menig westers land. Benjamin Netanyahu heeft de Amerikaanse en Europese diplomatieke druk goed weerstaan. Zijn rechtse partij Likoed en de uiterst rechtse partij Yisraeel Beitenu (Israel Ons Huis) zullen zeker op circa 35 zetels rekenen. Wat de westerse media over democratie Israël zeggen, zijn leugens. Het is bekend dat westerse journalisten die het nieuws in Israël verslaan, de feiten verdraaien. Stel u voor dat als de Palestijnse verkiezingen in zogenaamde 'Palestina' gehouden worden, moeten we ons gaan afvragen of de Joodse partijen aan de Palestijnse verkiezingen mogen meedoen. Echter moeten we niet erop rekenen dat Joodse partijen aan de Palestijnse verkiezingen mogen meedoen, zoals de Arabische partijen die wel meedoen aan de Israëlische verkiezingen! Zowel de Palestijnse Autoriteit als de terreurbeweging Hamas streven naar de vernietiging van Israël. De Palestijnen willen helemaal geen vrede met Israël. 

Om Sions wil zal ik niet zwijgen. God zegene u.

                                                                                           Paul Parker

Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de blogger en de genoemde nieuwsbronnen. Zonder toestemming van blogger Paul zijn vermenigvuldiging, eigen gebruik en publicatie in een ander blog of website verboden.

vrijdag 18 januari 2013

De Israëlische verkiezingen van 2013


De Israëlische verkiezingen een barometer voor de internationale politiek

Op 22 januari gaat Israël naar de stembus. De Israëlische kiezers zullen beslissen wie de volgende regering zal worden om Israël te leiden. Internationaal worden de Israëlische verkiezingen ook gevolgd. Want al vele decennia's lang gaat een groot deel van de aandacht van de wereldpolitiek naar deze kleine strook Joodse land aan de Middellandse Zee. Wereldwijd is er zoveel ophef over Israël, de stad Jeruzalem en het Israëlisch-Arabische conflict. Al is Israël nog altijd een smalle strook land, zo klein dat ze op sommige landkaarten niet eens zichtbaar is. Daarvoor hebt u een vergrootglas nodig om zo'n klein land als Israël te kunnen zien! Israël is in vergelijking met de rest van de wereld slechts een druppel in een emmer water. En toch...kunt u in de hele wereld bijna geen krant openslaan zonder verwijzingen naar actuele gebeurtenissen in Israël en Jeruzalem tegen te komen! De Palestijnse kwestie, het nucleaire programma van Iran, de Amerikaans-Israëlische relaties, de Arabische Revolutie (door het Westen uitgevonden term Arabische Lente), de opstand in Syrië en de economie zijn de belangrijkste onderwerpen van de Israëlische verkiezingen. De Israëlische verkiezingen worden voor de negentiende keer in de jongste geschiedenis van de moderne Staat Israël gehouden. Zoals Israel Today schrijft, wekken verkiezingen bij zeer veel mensen gewoonlijk hoge verwachtingen die vaak illusies blijken te zijn. Het overkomt ons in Nederland wel. Vaak zijn veel mensen teleurgesteld in politici die dure beloftes doen, maar niet kunnen waarmaken. Anders dan de rest van de wereld heeft het eeuwenoude volk Israël op 'n verbazingwekkende wijze zich ontwikkeld tot een moderne staat. De Joodse Staat heeft in haar vijfenzestigjarige bestaan op alle terreinen enorme vooruitgang geboekt en kan zich meten met alle landen. Alleen ontbreekt vrede in het Midden-Oosten, het lont van de kruitvat dat de hele wereld tot ontploffing kan brengen...


Blauwe stembussen
Israël naar de stembus
De wereld, vooral de Verenigde Staten en de Europese Unie, volgen de Israëlische verkiezingen nauwlettend, wetende dat hun relaties met Israël veel afhangen van de Israëlische bevolking. Een belangrijk verschil is dat toen Israël vredesverdragen met Egypte en Jordanië sloot, verdiende de Israëlische regering de steun van de bevolking. Maar in Egypte en Jordanië staat de meerderheid van de bevolking helemaal niet achter de vredesverdragen met Israël! Wat de relatie met de Verenigde Staten betreft, is de zittende Amerikaanse president Barack Obama in de ogen van veel Israëliërs een vijand. De afgelopen vier jaren heeft het Witte Huis zich vijandig tegenover de Joodse Staat opgesteld. Dat weten veel Israëliërs. In tegenstelling tot veel Israëlische politici die vaak optimistisch zijn, weet de Israëlische premier Benjamin Netanyahu ook dat Obama zich helemaal tegen Israël keert. De Amerikaanse president Obama probeert nu door zijn opmerkingen de Israëlische verkiezingen te beïnvloeden, in poging om de Israëlische kiezers af te schrikken om op Netanyahu te stemmen. Hij beweert dat de Israëlische premier Netanyahu Israël naar een bijna volledig isolement heeft geleid. Volgens de invloedrijke Amerikaanse columnist Jeffrey Goldberg is Obama er aan gewend om mensen te vertellen dat "Israël niet weet wat in zijn eigen belang is." (1) Kennelijk wil Obama wraak nemen op Netanyahu, want Netanyahu had zijn steun uitgesproken voor Obama's Republikeinse rivaal Mitt Romney. Alles wijst erop dat de regering Obama een nauwelijks verhulde poging onderneemt om de Knessetverkiezingen te beïnvloeden door tegen Israëliërs te suggereren dat een stem op rechtse partijen de Amerikaans-Israëlische betrekkingen verder onder druk zal zetten en de Joodse Staat zal isoleren. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu stelde beleefd voor dat de Amerikaanse regering zich er buiten moet houden. "Alleen het Israëlische volk zal bepalen wie het beste de vitale belangen van Israël zal vertegenwoordigen,"zei Netanyahu  tijdens een bezoek aan het veiligheidshek van Gaza.  (2) Terecht, want de Israëlische verkiezingen zijn geen zaak voor de Amerikaanse regering noch voor de Europese Unie. Buitenlandse inmenging in de Israëlische politiek is daarom niet geoorloofd. Alleen het Israëlische volk beslist wie de volgende premier van Israël zal worden. De Arabische wereld houdt ook zijn adem in en wacht gespannen af wie deze verkiezingen gaat winnen. 

Ook hangen de toekomstige vredesonderhandelingen met de Palestijnen af van de Israëlische verkiezingen. Internationaal worden deze verkiezingen vooral bekeken door de bril van de Palestijnse kwestie. De cruciale vraag voor de wereld is of een tweestatenoplossing nog steeds reëel blijft. De wereld denkt dat de sleutel voor de tweestatenoplossing bij Israël ligt, terwijl in werkelijkheid de Palestijnen hardnekkig weigeren de Joodse Staat te erkennen. De erkenning van Israël als de Joodse Staat is de belangrijkste voorwaarde voor het welslagen van de vredesonderhandelingen die een tweestatenoplossing mogelijk maken. De wereld kijkt inderdaad gespannen uit naar de einduitslag van de Israëlische verkiezingen die op 22 januari gehouden zullen worden. De Israëlische verkiezingen zijn een belangrijk barometer voor de internationale politiek. 

Israëlisch kiesstelsel en politieke partijen

Net als in Nederland is het Israëlische kiesstelsel gebaseerd op evenredige vertegenwoordiging en niet op kiesdistricten zoals in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. Omdat Israël de evenredige vertegenwoordiging kent en geen enkele politieke partij 61 van de 120 parlementszetels haalt, worden coalitieregeringen vaak gevormd zoals in Nederland. De Israëliërs kunnen kiezen uit een kieslijst die door de partijen is opgesteld. Als de stemmen geteld zijn, wordt bepaald hoeveel procent van de stemmen elke partij heeft behaald en deze uitslag is beslissend voor de zetelverdeling in het Israëlisch parlement, de Knesset. 


Het gebouw van de Knesset
Zetels van de Knesset
De regerende Likoed (Unie) van Benjamin Netanyahu en de rechtsnationalistische seculiere partij Yisraeel Beitenu (Israel Ons Huis) van Avigdor Lieberman hebben samen één kieslijst en zouden naar verwachting met gemak 35 en 40 zetels halen. Eerdere peilingen wijzen uit dat Benjamin Netanyahu vrijwel zeker opnieuw premier zal worden. (3) Maar de jongste peilingen van de Israëlische nieuwszender Channel 10 laten zien dat links voor het eerst oprukt en zeker is van de zetelwinst. He aantal zetels van Likoed/Yisraeel Beitenu daalt van 35 naar 32. Dat is 10 zetels minder dan de partijen momenteel samen in de Knesset hebben. (4)  


Eerdere peilingen
Laatste peilingen
Mocht Netanyahu de verkiezingen winnen, dan kan hij rekenen op samenwerking met nationaal-religieuze en orthodoxe partijen als Shas (geschat op elf zetels), HaBajiet HaJehoedi (Het Joodse Huis, volgens de nieuwe peilingen van Channel 10 veertien zetels), Jahahoedat ha-Torah (Verenigd Thora-Jodendom, zes zetels) en Otzma L'israel (twee zetels). Deze samenwerking zou een rechtse meerderheid opleveren. Het centrumrechtse nationalistische blok zal naar verwachting een meerderheid met ten minste 65 van de 120 zetels in de Knesset hebben en de oppositie, het centrumlinkse liberale blok, zal 45-55 zetels krijgen. De stemmen worden dus ingedeeld in vier grote blokken (5):

1. Centrumrechts
2. Centrumlinks
3. Orthodox en ultraorthodox
4. Arabische stemmen

De Likoedpartij heeft bij de recente interne partijverkiezingen bovendien toch al een ruk naar rechts gemaakt. Sleutelfiguren als Benny Begin (de zoon van wijlen politicus Menachem Begin), Dan Meridor en Michael Eitan spelen geen enkele rol van betekenis meer. (3) Aan de linkerzijde van het politieke spectrum staan de socialistische Arbeiderspartij van Shelly Yachimovich (volgens de jongste peilingen 16 zetels), Yesh Atid ('er is een toekomt') van Yair Lapid (elf zetels) en de door Ariel Sharon opgerichte Kadima. (3) (4) De laatste partij zakt helemaal in recente peilingen van achtentwintig naar slechts twee zetels. Een week na de operatie Pillar of Cloud (of Pillar of Defense), beter bekend als de Gaza-Israëloorlog van 2012, heeft voormalig Kadima-leidster Tzipi Livni haar nieuwe partij haTenoe'ah (De beweging), die naar zeven parlementszetels streeft. Volgens de peilingen van Channel 10 zal de beweging van Tzipi Livni negen zetels winnen. (4) En dan is er nog de orthodoxe rabbijn Chaim Amsellem en zijn partij Am Shalem (Eén volk). Alle vijf partijen cirkelen rondom het politieke midden en steken elkaar de loef af om de kiezers te winnen. Hoe meer spelers in de politieke arena, des te kleiner de bedreiging voor de coalitie van Netanyahu.  Nog belangrijk is de verschuiving naar rechts. Peilingen wijzen er op dat Israël voor een 'rechtse revolutie' staat. Zoals voor alle verkiezingen worden bijna elke dag peilingen uitgevoerd. De nieuwe partij HaBajiet HaJehoedi (Het Joodse Huis) die uit de Nationaal Religieuze Partij was voortgekomen, zou na Likoed de tweede grote partij worden in de Knesset. De prognoses geven aan dat Het Joodse Huis 14 à 15 zetels in de volgende Knesset zou bemachtigen. Momenteel heeft deze partij drie zetels. Sinds de verkiezing van de charismatische ondernemer Naftali Bennett als nieuwe partijleider is de populairiteit van Het Joodse Huis sterk gestegen. De opkomst van Het Joodse Huis heeft er ook mee te maken te hebben met het feit dat steeds meer Israëliërs genoeg krijgen van het falende maar voortslepende Land-voor-Vrede proces met de Palestijnse Autoriteit. De meeste Israëliërs geloven niet meer dat het verdelen van land in echte vrede en het beëindigen van het conflict zal resulteren. (6) Naftali Bennett, de leider van Het Joodse Huis, is sterk gekant tegen een soevereine en onafhankelijke Palestijnse staat in Judea en Samaria. Wel is hij een voorstander van het verlenen van autonomie aan de overwegende Palestijnse gebieden. Ook pleit hij voor annexatie van delen van Judea en Samaria waar Joden wonen.  


Verkiezingsposters
Dan zijn er ook Arabische partijen in de Knesset. Samen zouden ze op elf zetels rekenen. Maar de zetelwinst voor de Arabische partijen is niet zo zeker. Hun zetelwinst hangt erg veel af van de Israëlische Arabieren. 


Verkiezingspunten

De belangrijkste verkiezingspunten zijn sociale, economische, politieke en veiligheidsvraagstukken, maar bovenal het toekomstig karakter van Israël. Wordt het een meer traditioneel georiënteerde conservatief-nationalistisch land, waarin de Orthodoxen veel invloed hebben, omdat Israël geen geschreven grondwet heeft en ook geen scheiding tussen "kerk" en staat kent. Het enige alternatief is een meer burgerlijke samenleving, pluralistisch, liberaal, waar het individu in het middelpunt van de Israëlische samenleving staat en niet de gemeenschap. (5) Bekeken moet worden, is een sociaal-economisch-politiek en ideologisch programma van elke partij: 

1. Likoed-Beitenu: Likoed-Beitenu heeft traditioneel de harde buitenlandse en defensieve politiek gesteund. Hoewel zij lippendienst bewijzen aan de gedachte van een tweestatenoplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict, zijn er weinigen die geloven dat dit haalbaar is, gezien de negatieve houding van de Palestijnse Autoriteit onder leiding van Mahmoud Abbas (Abu Mazen) en het feit dat er nu meer dan 400.000 Israëliërs in zogenaamde nederzettingen wonen, in Judea en Samaria (Westelijke Jordaanoever) die vroeger door Jordanië bezet werden. Daar komt nog bij  dat een kwart miljoen Israëliërs nu in verschillende wijken van Oost-Jeruzalem wonen dat tot 1967 ook onder Jordaans bestuur was. Likoed-Beitenu steunt de kapitalistische vrije markteconomie en sociale politiek. Ze zijn ook voorstanders van privatisering van diensten die vroeger door de overheid werden geleverd, waaronder gezondheidsdienst en een paar scholen. Hoewel ze zich bewust zijn van een groeiende kloof tussen rijk en arm, maar voor het versterken van de middenklasse door meer banen te creëeren om daarmee de 7%  werkeloosheid te bestrijden. Dit werkeloosheidscijfer is hoog voor Israël, maar laag vergeleken met veel Europese landen, zoals Spanje en Griekenland (26%). deze partij beroemt zich er terecht op dat ze Israël een vaste koers hebben gegeven in een tijd waarin landen van de Europese Unie onder een ernstige recessie lijden en waar een paar landen dicht bij de depressie verkeren. (5) 


Benjamin 'Bibi' Netanyahu
2. Centrumlinks: De centrumlinkse partijen willen meer overheidsbetrokkenheid in de economie, huisvesting, scholing, gezondheidsdienst en minder privatisering van diensten als havens en zelfs de nationale spoorwegen. Zij roepen op tot meer gelijkheid en betere kansen voor de armen, waarvan er meer dan anderhalf miljoen in Israël zijn, in een bevolking van bijna acht miljoen. Ze beweren dat een gematigde, op vrede gerichte politiek het land zal bevrijden van een zwaar defensiebudget en het in staat zal stellen zich te richten op sociale en economische problemen. Zij beschuldigen Likoed-Beitenu ervan dat ze de banden met de regering Obama onnodig onder spanning zetten door het uitbreiden van nederzettingen buiten de grenzen van 1967. En ze beschuldigen Likoed-Beitenu ervan dat ze verantwoordelijk zijn voor de groeiende internationale isolatie van Israël, die blijkt uit een recente semming in de VN om 'Palestina' als 'staat die geen lid is' van de Algemene Vergadering toe te laten. Israël werd gesteund doro slechts zeven landen, de Palestijnen werden gesteund door 138 landen. De meeste Europese landen, waaronder Duitsland en Nederland, kozen ervoor zich van stemming te onthouden. Ze willen ook minder invloed van de Orthodoxe partijen en kleinere budgetten voor die sector in de samenleving, die weinig aan de economie bijdragen. (5) Eerdere pogingen om een centrumlinkse blok te vormen waren gestrand. In een wanhopige poging om weer aan de macht te komen, had Tzipi Livni op 7 januari een gezamenlijke vergadering met Yair Lapid en de leidster van de Arbeiderspartij, Shelly Yechimovich bijeengeroepen. Echter konden zij geen overeenstemming bereiken, waardoor de diepe verdeeldheid in centrumlinks alleen maar groter wordt. Door de verdeeldheid van links is de kans voor Likoed aanzienlijk groot om weer de grootste partij in de Knesset te worden.


Tzipi Livni
3. Orthodox-Ultraorthodox: De Orthodox-Ultraorthodoxe partijen proberen de greep van religieuze regels in Israël te handhaven en uit te breiden. Het gaat o.a. om de rabbinale gerechtshoven (Sanhedrin) die de persoonlijke wetten aangaande huwelijk, echtscheiding, bekering en begrafenis vaststellen. Daarbij willen ze hun budget verhogen en hun mannen en vrouwen uit militaire dienst houden en Israël geleidelijk een Halachische status geven, geregeerd door Bijbelse wetten. (5) Niet iedereen deelt de opvattingen van de orthodoxe en ultraorthodoxe partijen en sommigen vrezen voor 'de talibanisering' van Israël. 

Als het om verkiezingen gaat, leiden ze altijd tot vijandelijkheden tussen linkse en rechtse partijen. Diverse religieuze partijen hebben letterlijk elkaar naar de keel gevlogen. Ongeveer 10% van de Israëlische bevolking bestaat uit charediem, ultraorthodoxe Joden. Tot dusver konden de meeste charediem op één van de orthodoxe partijen, Shas of Verenigd Thora Jodendom. De meerderheid van de Sefardische (oosterse) charediem stemde op Shas, die in de vorige Knessets steeds een krachtige partij was. (7) Momenteel heeft Shas elf zetels in de Knesset. Eerder verlieten twee vooraanstaande rabbi's de Shas-partij en richtten hun eigen partijen op. Rabbi Chaim Amsalem vormde de nieuwe partij Am Shalem (Verenigd Volk), terwijl de andere rabbi Amnon Yitzchak een nieuwe religieuze partij Ko'ach Lehashpia (Kracht om te beïnvloeden) heeft opgericht. Rabbi Amsalem is een zeer gerespecteerd persoon. Shas was er voorzichtig mee hem openlijk aan te vallen. Maar rabbi Amnon Yitzhak is een zeer omstreden persoon. Rond zijn persoonlijkheid bestaat een grotere controverse. Sommigen denken dat hij krankzinnig is. Daarom is de strijd tussen Shas en Ko'alach Lehashpia losgebarsten. De strijd tussen twee religieuze partijen is veel ernstiger geworden. Volgens berichten hadden 150 Shas activisten een bijeenkomst van rabbi Yitzchak in de Jeruzalemse voorstad Beit Shermesh verstoord. Terwijl de rabbi een toespraak hield, gooide een van de activisten een gasgranaat in de hal. Veel deelnemers kregen een branderig gevoel in hun ogen en op de huid, maar niemand had medische hulp nodig. Shas beweerde later dat rabbi Yitzchak's eigen aanhangers een aanval bewust in scene hebben gezet in een poging Shas in diskrediet te brengen. (7) 

4. Arabische partijen: De Arabische partijen schijnen het belang van Israëlische Arabieren te behartigen, die nu ongeveer 20% van de bevolking uitmaken. Het zou hun hoofdzakelijk gaan om gelijke kansen op werk, huisvesting en opleiding. Maar...veel Israëlische Arabieren zijn erg gefrustreerd geraakt over de Arabische volksvertegenwoordigers en lijken hun belangstelling voor de verkiezingen te hebben verloren. De oorzaak is dat de Arabische partijen het vertrouwen van hun Arabische kiezers hebben verspeeld door hun eigen belang boven het welzijn van de Israëlische Arabieren te stellen. "We zijn wanhopig. Elke keer wanneer wij onze Arabische vertegenwoordigers naar de Knesset sturen, bekommeren zij zich alleen om de Palestijnen in de autonome gebieden, maar niet om de Arabische burgers van Israël,"zei Jamal Chadsh uit de Arabische stad Tamara verbitterd in de Israëlische krant Ma'ariv. De eigenaar van een kiosk, Mussa Abu Lah uit de Arabische stad Shefaram, was het eens met hem en zei in dezelfde krant dat de Arabische Knessetleden niets doen voor de Arabische bevolking van Israël. "Noch Ahmed Tibi noch Hanin Zoabi zijn in ons geinteresseerd. Die helpen alleen zichzelf, niet ons!" Deze onverschilligheid binnen de Arabische bevolking neemt toe en is volgens Israel Today schadelijk voor de democratie. (8) 

Tijdens de laatste verkiezingen in 2009 hebben slechts de helft van de 950.000 kiesgerechtigde Arabieren gebruik gemaakt van hun stemrecht. Verwacht wordt dat nog minder Arabieren bij de komende verkiezingen gaan stemmen. Van de Arabische kiezers stemde 60 % op Arabische Knessetleden, en 40% stemde op Joodse partijen. Dit wijst erop dat de Arabische bevolking geen vertrouwen heeft in de Arabische politici. "We worden keer op keer teleurgesteld,"zei Jamal Chadsh. "In plaats van de Arabische samenleving in Israël bij te staan, strijden ze in de Knesset de Palestijnse bevrijdingsstrijd. Daar hebben we hen niet voor gekozen! Na de zware storm in het land werden de landbouwbedrijven in het zuiden gedeeltelijk gecompenseerd voor de natuurramp. Bij ons in het noorden is nog niets gedaan, en waarom niet, omdat geen van onze Arabische afgevaardigden zich voor ons inzet." Volgens de Arabische advocaat Fouad Chatib hebben veel Israëlische Arabieren schoon genoeg van de Arabische Knessetleden. "Al meer dan tien jaar zitten er Arabische politici in de Israëlische Knesset en ze hebben niets gepresteerd. In hun agenda moet het sociaal-economisch welzijn van de Israëlische Arabieren staan en het Palestijnse probleem pas op de zesde plaats! Hierdoor worden nog meer Arabieren ontmoedigd om te stemmen." Ook Mohammed Seipha uit Akko zei luid en duidelijk dat hij niet meer op een Arabische partij zal stemmen. "Vijf of zes Arabische partijen strijden niet om onze stemmen, maar om Hamasleider Khaled Mashaal en Fatahleider Mahmoud Abbas te behagen,"aldus Mohammed Seipha. "Ik en veel van mijn vrienden en familieleden stemmen gewoonweg niet meer op Arabische partijen." Het is duidelijk dat Arabische politici die graag in het buitenland worden gehoord en gezien, niet langer de Arabische bevolking die in de Staat Israël woont, vertegenwoordigen. (8) 

Volgens professor Meron Medzini van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem heeft helaas geen enkele partij een wondermiddel als het echt gaat om het voeren van vredesonderhandelingen met de Palestijnse Autoriteit die niet wil onderhandelen en ook nog steeds halsstarrig weigert Israël als de Joodse Staat te erkennen, en daarbij een openlijk vijandige Hamas die constant oproept tot de vernietiging van Israël. (5) Ook kent geen enkele Israëlische partij een manier om effectief om de Iraanse dreiging om te gaan, die elke dag dringender wordt. Geen politieke partij kan voor blijvende vrede en veiligheid garant staan, nu de grote omwenteling in de Arabische buurlanden een feit wordt.  

Vrede nog ver te zoeken

Volgens opiniepeilingen is het volgens 80% van de Israëliërs onmogelijk een nieuwe vredesverdrag met de Palestijnen, Syrië en Libanon te sluiten terwijl de hele regio zo explosief en onvoorspelbaar is. (5) Wie had kunnen voorzien dat in twee jaar de president van Tunesië heeft moeten vluchten, de president van Egypte, Hosni Mubarak, gevangen zit, de Libische president kolonel Muammar Khadaffi, vermoord is, de Yemeense president Sallah verbannen is, de Syrische president Bashar al-Assad in wanhoop moet vechten om de macht en zelfs koning Abdullah van Jordanië nu onder groeiende druk staat om hervormingen door te voeren. In het Westen zijn zeer veel politici en media erg naïef als ze denken dat de Arabische Revolutie, zoals deze 'Arabische Lente' wordt genoemd, tot vrijheden, burgerrechten en democratie zou leiden. Echter hebben ze de plank totaal gemist. De Arabische omwenteling leidt uiteraard niet tot echte democratie en burgerlijke vrijheden, maar tot nieuwe islamitische dictaturen. In Egypte is de machtige en invloedrijke Moslim Broederschap via de 'democratische' verkiezingen aan de macht gekomen. In de jaren dertig van de vorige eeuw was ook de Duitse dictator Adolf Hitler via de democratische verkiezingen aan de macht gekomen. Blijkbaar heeft de Moslim Broederschap het voorbeeld van Adolf Hitler gevolgd. Dat zijn hedendaagse westerse politici en media blijkbaar vergeten. Inmiddels heeft de nieuwe Egyptische president Morsi zich als de nieuwe farao ontpopt. In Syrië lijken de dagen van Assad geteld te zijn. Niemand in Israël en daarbuiten kan voorspellen wat er in de komende dagen, weken en maanden gaat gebeuren in Syrië. Als Assad valt, dan zullen de gevolgen niet alleen voor Syrië, maar ook voor Israël en de hele regio erg groot en niet meer te overzien zijn. Verwacht wordt dat er na de val van Assad een grote vluchtelingenstroom van Syrische christenen op gang wordt gebracht. Veel Syrische christenen zullen naar Israël uitwijken. Met een dergelijke scenario moet Israël er ernstig rekening meehouden, want de islamitische rebellen hebben gezworen alle Syrische minderheden als christenen, Alawieten en Druzen te vermoorden. Eerder had de Syrische president Bashar al-Assad gedreigd een raketaanval op Israël en Egypte in te zetten, als hij gedood wordt. Logisch dat een kat die in het nauw gedreven wordt, rare sprongen maakt. Ook zal er rekening mee gehouden worden dat na Assads val zullen Jordanië en Saoedi-Arabië aan de beurt komen en hun regimes op 'n gewelddadige wijze omgeworpen kunnen worden. Want niemand had deze Arabische revolutie die twee jaar geleden begon, kunnen voorzien. Wat de Arabische Revolutie als een domino-effect begon, weet niemand wanneer het zal eindigen. Echt zorgelijk is de groeiende Iraanse dreiging wat het nucleaire programma betreft. Het Westen heeft een enorme fout gemaakt door te kiezen voor een diplomatie, in poging om de Iraanse crisis te bezweren. Israël heeft meermalen aangedrongen op een preventieve aanval op nucleaire installaties van Iran. De Amerikaanse regering wil er niks van weten. Voor veel Israëliërs is  een mogelijk nucleair Iran een nachtmerrie.  

Maar weinig Israëliërs zijn bereid om te proberen betekenisvolle territoriale concessies te doen, gezien de grote beroering rondom hen en de onzekerheid of leiders die bereid zouden zijn om met Israël te onderhandelen, het wel zullen overleven. Zij herinneren zich wat er met de Egyptische president Anwar Sadat gebeurde, die in 1979 een vredesverdrag met de Israëlische premier Menachem Begin tekende en drie jaar later later vermoord werd. In Israël heerst er grote onzekerheid dat het vredesverdrag met Egypte zich zal standhouden. Veel Israëliërs vragen zich af of het vredesverdrag tussen Israël en Egypte en Jordanië niet veranderd of zelfs eenzijdig opgeheven wordt door Egypte onder de Moslim Broederschap of een in het nauw gedreven Jordaanse koning. (5)



Terwijl de regio in brand staat, blijven de Verenigde Staten en de Europese Unie Israël onder druk te zetten om meer concessies te doen aan de Palestijnen die blijkbaar niet erg gebrand zijn op echte vrede met Israël. Premier Netanyahu zei dat Israël de afgelopen vier jaar enorme diplomatieke druk heeft weerstaan. "Ze drongen er op aan dat we onze eisen voor maatregelen tegen Iran laten varen, dat we ons terugtrekken tot de bestandslijnen van 1967, dat we Jeruzalem verdelen, dat we stoppen met bouwen in Jeruzalem,"vertelde Netanyahu. (9) Netanyahu weet heel goed dat toegeven aan de westerse, vooral Amerikaanse, druk negatieve gevolgen voor heel Israël heeft. Zijn voorgangers hebben altijd meer gebieden afgestaan in ruil voor 'vrede.' Het principe 'Land voor Vrede' heeft in praktijk nooit gewerkt. Dat heeft de geschiedenis bewezen. Bijvoorbeeld; Menachem Begin gaf de Sinaï op in ruil voor vrede met Egypte. Vandaag staat het vredesverdrag tussen Israël en Egypte op losse schroeven, nu de Moslim Broederschap de scepter zwaait over Egypte. Ehud Barak werd door voormalig Amerikaanse president Bill Clinton onder druk gezet om aan bijna alle eisen van Yasser Arafat te voldoen. Het resultaat was de Tweede Intifada. Ariel Sharon ontmantelde de Joodse nederzettingen in de Gazastrook en liet het Israëlische leger uit Gaza terugtrekken. Sinds de Israëlische terugtrekking verdween de veiligheid van het zuiden van Israël en de Gazastrook werd een vrijplaats voor terroristen en een lanceerplatform van raketten. Ondanks harde feiten geeft de internationale gemeenschap de schuld van het falen van vrede aan Israël, terwijl de werkelijke schuld bij de Palestijnse leiders ligt. Ook heeft de internationale gemeenschap zich schuldig gemaakt aan het geweld. Zolang de Verenigde Staten, de EU en de VN Israël onder druk blijven zetten, hebben ze in feite bijgedragen aan het vergroten van onveiligheid waardoor de hele regio zeer onstabiel raakt. Daarmee vergroten ze ook kans op een nieuwe oorlog. Niet Israël, maar de Verenigde Staten en de Europese Unie zijn de spelbrekers. 

Israël het enige stabiele land in de regio

De meerderheid van de Israëlische bevolking gelooft niet dat de verkiezingen van 2013 tot een blijvende oplossing voor de vrede in het Midden-Oosten zullen leiden. Zeker is dat premier en Likoed-leider Benjamin 'Bibi' Netanyahu de verkiezingen gaat winnen. De afgelopen vier jaar heeft hij bewezen een briljant politicus te zijn. Hij heeft met succes leiding gegeven aan zijn breed gedragen coalitie. Onder Netanyahu is de veiligheid van Israël sterk verbeterd. En de Israëlische economie groeit met 2,9% en heeft de wereldwijde financiële crisis doorgestaan. Ook is Netanyahu in staat de Amerikaanse druk te weerstaan. Minister van Defensie, Ehud Barak, maakte daarentegen weinig indruk. Onlangs heeft hij iedereen verrast met zijn mededeling dat hij de politiek verlaat. Maar zoals Israel Today opmerkt, kan een politieke list zijn, want Ehud Barak zou na de verkiezingen als partijloos burger zomaar weer minister van Defensie kunnen worden. Ehud Barak en Benjamin Netanyahu zijn immers sinds hun diensttijd goed bevriend en hebben samen voor hetere vuren gestaan. Niet te vergeten is de sterke opkomst van het Joodse Huis van Naftali Bennett. Het Joodse Huis zal naar verwachting maximaal 15 zetels krijgen, als de Israëliërs op 22 januari naar de stembus gaan. Dat maakt de Amerikaanse regering wel erg nerveus. De Amerikaanse president Obama vreest dat Netanyahu misschien geen andere keus heeft dan de rechts-nationalistische partij Het Joodse Huis op te nemen in zijn nieuwe kabinet. Volgens Channel 10 is de regering Obama zeer bezorgd dat een sterke groei van het Joodse Huis uiteindelijk Netanyahu's besluit zal versterken om verder te gaan met de bouw van Joodse woningen in Judea en Samaria. (9) De Israëliërs verwachten dat hun leiders in staat zijn om zware druk van de Verenigde Staten, de EU en de VN te weerstaan en tegelijk sterke relaties met de Verenigde Staten te onderhouden. Zo eenvoudig is zeker niet, gezien het feit dat de relatie tussen Israël en de Verenigde Staten steeds wankel begint te worden. 

Professor Meron Medzini wijst erop dat de Israëliërs zich zeer bewust zijn van het feit dat hun eigen land Israël het enige stabiele land in de regio is, en dat ze zeer gezegend zijn met een functionerende democratie, die als grootste uitdaging wordt gezien. "Dit is iets wat we in januari 2013 allemaal zullen meemaken, in de wetenschap dat we hierdoor een bijdrage leveren aan de toekomst van ons land en misschien van het hele Midden-Oosten,"merkt de professor op. (5) Westerse pro-Palestijnse activisten, media en politici willen niet graag de waarheid vertellen dat Israël de enige echte democratie in het Midden-Oosten is. Israël is beslist géén Apartheidsstaat, zoals boycotactivisten iedereen dolgraag willen wijsmaken. Dat Israël het enige stabiele land in de onrustige en onstabiele regio is, is vooral te danken aan de God van Israël. De Almachtige heeft Israël inderdaad in zware en moeilijke tijden bewaard. Israël heeft ook veel gebed en steun van Bijbelgelovigen heel hard nodig. God verlangt van de Bijbelgelovigen dat ze onvoorwaardelijke liefde voor het Joodse volk blijven koesteren en steun en bemoediging aan Israël geven. Bid voor Israël. Om Sions wil zal ik niet zwijgen. God zegene u.


                                                                                                  Paul Parker


Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de blogger. Zonder toestemming van blogger Paul zijn vermenigvuldiging, eigen gebruik en publicatie in een ander blog of website verboden.

Bronnen en referenties:

(1) Israel Today Headlines: Obama:'Ik weet wat het beste is voor Israël.' 15-01-2013
(2) Israel Today Headlines: Netanyahu weerstaat Obama; winst voor Bennett. 17-01-2013
(3) Israel Today januari 2013: Vrede na verkiezingen een illusie. 
(4) Nieuws-uitgelicht-infonu.nl/laatste nieuws Israël: Laatste nieuws Israëlische verkiezingen 
      22 januari 2013.
(5) AMI nieuws januari 2013. 39ste jaargang nr.1: Verkiezingen in Israël. Door professor Meron 
     Medzini van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem.
(6) Israel Today Headlines: Sterke verschuiving naar rechts in Israël?
(7) Israel Today Headlines: Religieuze partijen zorgen voor verkiezingsgeweld. 16-01-2013 
(8) Israel Today Headlines: Teleurgestelde Arabieren kiezen voor Joodse partijen. 16-01-2013
(9) Israel Today Headlines: Netanyahu weerstaat Obama; winst voor Bennett. 17-01-2013